Manisa İli’nde bir sağlık ocağı bölgesi’nde sağlıkta eşitsizlikler
No Thumbnail Available
Date
2005
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Bu kesitsel çalışmanın iki temel amacından birincisi, sosyal güvence, anne eğitimi, gelir ve sosyal statüden oluşan sosyoekonomik durumun sağlık düzeyi ve sağlık hizmeti kullanımı üzerine etkisini saptamaktır. Araştırmanın diğer amacı ise, bireysel sağlık düzeyi belirleyicileri üzerinde etkili olan sosyoekonomik göstergeler içinde en etkili olan değişken(ler)in hangileri olduğunu ortaya koymaktır. Çalışma Ocak 2004'te Manisa'da bir sağlık ocağı bölgesinde yürütülmüştür. Bölgedeki toplam hane sayısı 2130'dur. Örnek seçiminde "büyüklüğe orantılı küme örnek seçim yöntemi" ile seçilen 203 haneye ulaşılmış, yapılandırılmış bir anketin yüz yüze görüşme şeklinde uygulanması ile araştırmanın verileri toplanmıştır. Kadınların %33'ü ilkokulu bitirmemiş ya da okuryazar değil, hane reislerinin %86.2'sinin sosyal statüsü düşük, %49.5'inin sosyal güvencesi var. “Gelirim giderimden az” diyen hane %67.5'tir. Her hangi bir sağlık sorunu yaşayanların %80.3'ü sağlık hizmeti için hekim ya da bir sağlık kurumuna başvuruyor. Son bir ayda ayakta tanı ve tedavi gerektiren bir sağlık sorunu yaşayanlarda sağlık kurumuna başvurma %49.5, kronik hastalıkta düzenli doktor kontrolünde bulunma %32.6'dır. Sağlık hizmetlerine %79.8'i zor ulaştığını söylemiştir. 0-59 ay çocukların %60.6'sı tam aşılıdır ve bu yaş grubunda çocuk ölümü %4.4'tür. Sağlık hizmeti kullanımı ve sağlık düzeyi üzerine en etkili sosyoekonomik değişken annenin eğitimidir. Bunu hane reisinin sosyal statüsü, sosyal güvence ve gelir durumu izlemiştir.