AHMET MİTHAT EFENDİ’NİN HİKÂYE VE ROMANLARINDA MİZAH

dc.contributor.authorÖzlem NEMUTLU
dc.date.accessioned2024-07-24T09:09:59Z
dc.date.available2024-07-24T09:09:59Z
dc.date.issued2016
dc.description.abstractAhmet Mithat Efendi, Tanzimat devri hikâye ve roman yazarları arasındaeserlerinde mizaha en çok başvurandır. Tiyatro, hikâye ve roman türlerinde yazdığı eserlerinin yanı sıra Beliyyat-ı Mudhike’de ve Musahebat-ı Leyliye’nin bazıciltlerinde mizahî bir üslup kullanmış, ibretli komik hikâyelere yer vermiştir.“Gençlik”, Suizan”, Karı Koca Masalı gibi eserlerinde daha çok söz ve durumkomikliklerine başvurmuş, bilhassa alafrangalık, yanlış Batılılaşma problemini işlediği eserlerinde üslubu gittikçe sertleşmiş, komik, hicve dönüşmüştür.Felatun’un karakterizasyonunda komik özellikler ağır basarken son romanınınalafranga kadın kahramanı Ayşe Ceylan ağır bir eleştiriye tabi tutulur.
dc.identifier.issn1309-565X
dc.identifier.urihttp://akademikarsiv.cbu.edu.tr:4000/handle/123456789/22529
dc.language.isotur
dc.titleAHMET MİTHAT EFENDİ’NİN HİKÂYE VE ROMANLARINDA MİZAH
dc.typeDerleme

Files