Birinci basamak sağlık hizmetlerinde distimik bozukluk
No Thumbnail Available
Date
2002
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Amaç: Bu çalışmada birinci basamak sağlık hizmetlerinde distimik bozukluğun epidemiyolojik ve klinik özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Türkiye'nin farklı bölgelerindeki 10 ayrı ilde 98 pratisyen hekimin sağlık ocağında ardarda gördüğü 1997 hastaya, Uluslararası Bileşik Tanı Görüşmesi'nin Demografik Bilgiler, Depresif ve Distimik Bozukluklar Bölümleri, Genel Sağlık Değerlendirmesi Formu, Kısa Yetiyitimi Anketi, Hasta Değerlendirme Formu, Vaka Değerlendirme Formu, Bilgi-Tutum ve Davranış Değerlendirme Formu uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmaya alınan sağlık ocağı hastalarında DSM-IV tanı ölçütlerine göre distimik bozukluk görülme oranı %3.5 bulunmuştur. Distimik bozukluk tanısı konan hastalarda en sık görülen belirtiler arasında sırasıyla ''halsizlik/yorgunluk'', ''dikkatini toplamada güçlük'', ''kararsızlık'', ''uykusuzluk'' ve''umutsuzluk'' bulunmaktadır. Distimi tanısı konan hastaların %73.9'unda eşlik eden bir kronik hastalık bulunduğu, %78.3'ünün aynı zamanda major depresyon tanı ölçütlerini karşıladığı gözlenmiştir. Distimili hastaların %71.4'ünün yalnız bedensel yakınmalarla hekime başvurduğu belirlenmiştir. Distimik bozukluğu olan hastalarda, olmayanlara göre yetiyitimi oranları daha yüksek bulunmuştur. Sağlık ocağı hekimleri distimili hastaların %13.8'inde depresyonu belirlemiştir. Sonuç: Sağlık ocağına başvuran hastalardaki distimik bozukluk pratisyen hekimler tarafından tanınamamaktadır. Bu sonuç sağlık ocaklarına başvuran hastalardaki distimik bozukluğun tanınmamasının nedenlerinin araştırılması gerektiğini göstermektedir.