Durağan Olanı Tanıma Macerasında Bir Akademisyenin Son Sözü: Türk Halkbilimi
No Thumbnail Available
Date
2015
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Türkiyede etnolojinin kurgulanışı, kendi toplumundaki durağan grupları incelemek şeklinde olmuştur. Bu kurgulanışın gerekçesi, modernleşme sürecinde sorunlar yaşayan ülkede yaşanançatışmaların köklerini inceleyerek bu sürece katkıda bulunmak olarak özetlenebilir. Bir etnologolan Sedat Veyis Örnek, akademik hayatının tamamında bu süreçte aktif bir rol oynamıştır. 1970liyıllardan itibaren etnolojiden halkbilime doğru kayan Örnekin halkbilim alanındaki başyapıtıTürk Halkbilimi adıyla 1977 yılında yayımlanmıştır. 1980 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Ta- rih-Coğrafya Fakültesi bünyesinde Halkbilim kürsüsünü de kuran araştırmacının adı geçen ese- ri, onun halkbilim anlayışının omurgasını vermektedir. Eser incelendiğinde Örnekin halkbilimioldukça etnolojik biçimde ele aldığı görülmektedir. Bu bakış açısı, araştırmacının birikimiyleyakından ilişkilidir. Bu bakış açısının, Türkiye halkbilim araştırmalarında halkbilim ile halkedebiyatı arasında bir ikiliğin olduğu yönündeki yanılsamaya, belli oranda katkıda bulunduğunusöylemek mümkündür. Öte yandan bilimde objektifliği öne çıkarması, araştırma yaptığı insanlarınesne olarak algılamasında belli bir paya sahip olup bu noktada sadece kavramsal bakımdandeğil, etik sorunlara yol açabilecek bazı önerilerde bulunmasına da sebep olmuştur