HUMOUR AND FATE IN TOM STOPPARD'S PLAY ROSENCRANTZ AND GUILDENSTERN ARE DEAD
No Thumbnail Available
Date
2016
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Bu çalışmanın amacı karakterlerin kimlik arayışından kaynaklanan fiziksel mizahı tartışmak ve oyundaki ölüm/şans/kader/gerçeklik/yanılsama gibi temaların Rosencrantz ve Guildenstern'nin varoluşçu hayatlarında nasıl işlediğini göstermektir. Mizah, bu trajikomedinin analiz edilmesinde önemli bir rol oynar. Absürd Tiyatro, insanlık durumundaki saçmalığı ifade eder, rasyonel aygıtların kullanımını terk eder, insanın trajik kaybolmuşluk duygusunu yansıtır ve insanlık durumu olan hayat ve ölümle ilgili insanlık hali sorunlarının nihai gerçekliklerini kaydeder. Böylece, seyirci parçalanmış bir resimle karşılaşır. Bu çözünmüş gerçeklik evrenin absürdlüğünü ortaya koyan 'özgürleştirici' kahkaha yoluyla serbest bırakılır. Stoppard, en ciddi konuları bile komediye dönüştürmek için nükte, mizah ve fars kullanır. Mizah, derin ama boşa çıkan absürdlüğe değinen Guildenstern'nin ufak monologları sayesinde ortaya çıkar. Oyun, ironi, ima, karışıklık, tuhaf olaylar ve ciddi şakalarla çeşitlendirilir. Stoppard'ın "oyun içinde oyun tekniği" kullanımı trajikomik karakter olan Rosencrantz ve Guildenstern'nin nihai kaderlerini ortaya çıkarır. Onlar, oyuncular tarafından sahnelenen metadramatik piyesde gelecekteki ölümleri ile karşı karşıya bırakılırlar. Aslında, 'Stoppardian' terimi yazarın stil kullanımından ortaya çıkar: Nükte ve komedi filozofik kavramlar ve fikirlere hitap eder.